دانشمندان از مدلهای سه بعدی برای تجزیه رفتار DNA سلولهای سرطانی استفاده کرده اند

یک تیم تحقیقاتی به سرپرستی دکتر مانل استلر، مدیر موسسه تحقیقات لوسمی Josep Carreras (IJC)  نشان دادند که چگونه می توان از مدلهای سه‌بعدی (معروف به organoids) برای توسعه یک توصیف DNA یا اثر انگشت اپی ژنتیک در سرطان انسان استفاده کرد.

این تحقیق که در مجله اپی ژنتیک منتشر شده است، استفاده از این نمونه های سه بعدی را برای تحقیقات سرطان تایید می کند که می تواند معالجه جدیدی برای انکولوژی ارائه دهد.

دکتر استلر، که همچنین رئیس دانشکده ژنتیک در دانشگاه بارسلونا است، توضیح می دهد: “اغلب، فعالیت های درمانی سرطان هنگامی که برای بیماران در شرایط واقعی بالینی اعمال می شوند، شکست می خورند”. این اتفاق ها با وجود بسیاری از این درمان های جدید، نتایج امیدوار کننده را در مرحله بالینی آزمایشگاه نشان می دهد. یک توضیح این است که بسیاری از مدلهای توموری مورد استفاده در مراحل اولیه تحقیقات، رده های سلولی مستقر هستند که برای چندین دهه در حال رشد بوده و در فلاسکهای کشت دو بعدی وجود دارند. این سلولهای سرطانی ممکن است کاملاً شبیه ویژگیهای تومورهای واقعی بیمارانی نباشد که به سه بعد گسترش می یابند.

ترجمه شده توسط ژنیران