CRISPR توانست ایمونولوژی در سرطان را بهبود بخشد

CRISPR

 

در سال اخیر، سازمان غذا و دارو اولین درمان ایمونوتراپی را تایید کرده است. این درمان شامل استخراج سلول های ایمنی (T cell) از بیمار و انجام تغییرات بر روی آن ها می باشد تا سلول های خاصی مانند لوسمی لنفوبلاستی حاد و لنفوم غیر هودکین را مورد حمله قرار دهند.

به هر حال ایمونوتراپی در T cell ها (که  CAR-T cell نام دارد) قابل انجام نیست. اگر  خود  T cell های خون دچار سرطان شوند، اگرچه T cell های تغییر یافته می توانند T cell های سرطانی را از بین ببرند ولیT cell  های سالم را نیز به دلیل شباهت زیاد مورد تهاجم قرار می دهند.

محققین در دانشگاه واشنگتن و دانشکده پزشکی توسط تکنیک ویرایش ژن   CRISPRموفق به مهندسی T cell  هایی شدند که فقط به T cell  سرطانی حمله کرده ولی  T cell  نرمال را مورد تهاجم قرار نمی دهد.

مطالعات انجام شده در این دستاورد در مجله  Leukemia  به چاپ رسیده.

محققین در حال حاضر تنها بر روی  سلول هایT   اهدا شده کار می کنند ولی شبیه بودن  ایمنی این سلول ها و سلول های بیماران اهمیت زیادی ندارد. نکته اصلی و مهم این است که T cell  های خود بیماران سرطانی است.

به گفته نویسنده ارشد John F. Dipersio سلول های T سرطانی و معمولی دارای گیرنده پروتئین سطحی   CD7  مشابه هستند.

تیم Dipersio  برای اولین بار استراتژی CAR-T را برای گیرنده CD7  استفاده کردند و توانستند تمامی سلول های دارای گیرنده  CD7  را مورد تهاجم قرار دهند.

در این تکنیک  T cell  ها هم به سلول های نرمال و هم به سلول های سرطانی حمله می کنند که باعث ضعیف بودن این رویکرد شده است. به گفته ی  Diporsio برای جلوگیری از این اتفاق با استفاده از CRISPR/Cas9  گیرنده CD7  از سطح T cell  های نرمال را حذف می کنند.

به منظور انجام این کار، آن ها به صورت ژنتیکی گیرنده های α روی  T cell ها  (TCRa)  را حذف می کنند. با این روش، Tcell های اهدا شده از افراد نرمال به راحتی مورد استفاده قرار می گیرند و توسط اندام های مختلف پس زده نمی شوند. این دیدگاه جدید ممکن است پیامد های گسترده ای  برای استفاده از  T cell  های نرمال اهدایی در زمینه  CAR-T  داشته باشد. این T cell  ها را می توان جمع آوری و ذخیره کرده و در بیماری ها جایگزین  T cell  بدخیم کرد.

پروفسور  Mattew L Cooper  اظهار کردند ما این T cell  ها را به صورت ژنتیکی اصلاح کرده ایم. بنابراین آن ها قادر به ایجاد بیماری در بافت میزبان نیستند اما هنوز هم می توانند سلول های سرطانی را از بین ببرند. سودمندی دیگر این رویکرد در زمان انجام آن است و می تواند به سرعت پس از تشخیص انجام شود. این رویکرد می تواند T cell  هارا از اهدا کننده سالم گرفته سپس توسط ویرایش ژن تغییر و مورد استفاده قرار دهد.

محققین نشان دادند که این رویکرد بر  T cell  موش های سرطانی تاثیر گزار است. موشی که این T cell  هارا دریافت کرده توانست تا ۶۵ روز در برابر بیماری مقابله کند که در مقایسه با ۳۱ روز گروه کنترل بسار موفقیت آمیز می باشد. علاوه بر این محققین هیچ نوع بیماری وابسته به میزبان در موش های دریافت کننده T cell مشاهده نکردند. آن ها همچنین دریافتند که T cell  های استفاده شده برای حداقل ۶ هفته در خون باقی می مانند و در صورت بازگشت سلول های سرطانی می توانند آن هارا مورد تهاجم قرار دهند.

به گفته ی Dr.Cooper،  T cell های بد خیم موجود در خون سالانه تعداد زیادی از کودکان و بزرگسالان را مورد تهاجم قرار داده و موجب مرگ آنها می شود. این رویکرد در حال توسعه است و محققین امیدوارند روش ویرایش ژن CAR-T  توانایی درمان موارد کلینیکال را نیز داشته باشد.

منبع

ترجمه شده توسط ژنیران