در فرایند گلیکولیز، مرحله تبدیل گلیسرالدئید 3-فسفات (G3P) به 1,3-بیسفسفوگلیسرات (1,3-BPG) نقش کلیدی دارد و این واکنش توسط آنزیم گلیسرالدئید 3-فسفات دهیدروژناز (GAPDH) کاتالیز می‌شود. در این واکنش، یک گروه فسفات معدنی از محیط به مولکول G3P افزوده می‌شود، که نتیجه آن تشکیل 1,3-BPG است. این فسفات اضافی که به مولکول وصل می‌شود، انرژی لازم برای برخی واکنش‌های بعدی گلیکولیز را فراهم می‌کند.

مراحل واکنش:
اکسیداسیون: G3P تحت تأثیر آنزیم GAPDH اکسید می‌شود. در این فرایند، یک گروه آلدئید به کربوکسیل اکسید شده و الکترون‌های آزاد شده برای کاهش NAD+ به NADH استفاده می‌شوند.

فسفریلاسیون: گروه فسفات معدنی (Pi) به مولکول اکسید شده اضافه می‌شود. این افزودن فسفات موجب تشکیل 1,3-بیسفسفوگلیسرات می‌شود، که دارای دو گروه فسفات است.

نقش فسفات معدنی:
گروه فسفات معدنی در این واکنش به عنوان یک دهنده فسفات عمل می‌کند و به گروه کربونی که به تازگی اکسید شده است متصل می‌شود. این فرآیند به انتقال فسفات از ATP به ADP در مراحل بعدی گلیکولیز کمک می‌کند، که انرژی مورد نیاز سلول برای انجام فعالیت‌های مختلف را تأمین می‌کند.

اهمیت بیوشیمیایی:
این واکنش از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا نه تنها به تولید ATP کمک می‌کند، بلکه NADH تولید شده در این واکنش نیز می‌تواند در زنجیره انتقال الکترون و تولید ATP اضافی در فرایندهای هوازی مورد استفاده قرار گیرد. این واکنش‌ها بخشی از متابولیسم پایه در تمامی سلول‌های زنده محسوب می‌شوند و برای تولید انرژی حیاتی هستند.