1) اصول واکنش و مسیر شیمیایی
در محیط اسیدی قوی، H₂S وارد محلول می‌شود و توسط Fe³⁺ تا گوگرد عنصری اکسید می‌شود:

2 Fe³⁺ + H₂S → 2 Fe²⁺ + S⁰↓ + 2 H⁺

هم‌زمان Fe³⁺، دی‌آمین آروماتیک (DMPD) را به «رادیکال وورستر» اکسید می‌کند:

Fe³⁺ + DMPD → Fe²⁺ + DMPD•⁺

رادیکال اکسیدشدهٔ DMPD در حضور گونه‌های گوگردی (S⁰ / Sₙ²⁻) به «لِـئوکومتیلن‌بلو» جفت می‌شود و سپس به «متیلن‌بلو» (رنگ آبی شدید، λₘₐₓ≈ 665–670 nm) اکسید می‌گردد:

Leuco-MB ⇌ MB (آبی)

نتیجه: شدت رنگ آبی با مقدار H₂S متناسب است (قانون بیر-لامبرت).

2) محلول‌ها/معرف‌ها (غلظت‌های رایج و پایدار)
محلول A (اکسیدکننده): فریک کلرید 0.1 – 0.5% w/v در HCl 0.1 – 1 M.
(نمونه متداول: FeCl₃ 0.2% در HCl 0.5 M)

محلول B (آمینی): DMPD·2HCl حدود 0.05 – 0.2% w/v در H₂SO₄ 50% v/v.
(نمونه متداول: 0.1% در H₂SO₄ 50%)

استاندارد سولفید (برای کالیبراسیون اختیاری): Na₂S تازه در «بافر آنتی‌اکسیدان سولفید» (NaOH 0.1 M + ZnAc₂ 0.1% + EDTA کم) تهیه و در ظرف دربسته.

نکات: هر دو محلول تازه و در تیره نگهداری شوند؛ DMPD به نور/اکسیداسیون حساس است.

3) روش کاربرد برای گاز H₂S
الف) آزمون کیفی (رنگ‌سنجی با مشاهده)
در یک ایمپینجر/حباب‌ساز 10–20 mL H₂SO₄ 50% بریزید.

به ازای هر 10 mL اسید، 0.5 mL از محلول A و 0.5 mL از محلول B بیفزایید، مخلوط کنید.

جریان گاز مشکوک به H₂S را با دبی کم (مثلاً 0.2–0.5 L/min) 1–3 دقیقه از محلول عبور دهید.

در حضور H₂S رنگ محلول ظرف چند دقیقه به آبی (متیلن‌بلو) تبدیل می‌شود. شدت بیشتر = غلظت بالاتر.

سلام به پزشک مراجعه کنید