در اجرای تست ارلیخ، اگر نمونه نیاز به سانتریفیوژ دارد (مانند جداسازی سلول‌ها یا مولکول‌های معلق در نمونه‌های بیولوژیک)، توصیه می‌شود که دور و زمان سانتریفیوژ بر اساس پروتکل تست انتخاب شود. این اطلاعات معمولاً در دستورالعمل‌های کیت تست یا پروتکل آزمایشگاهی مشخص شده‌اند. به طور کلی، شرایط سانتریفیوژ باید به گونه‌ای باشد که:

دور سانتریفیوژ (RPM/RCF): باید کافی باشد تا نمونه به طور مؤثری جدا شود، بدون آنکه به مولکول‌های حساس آسیب برساند یا مواد را تجزیه کند.

زمان سانتریفیوژ: نباید طولانی‌تر از حد نیاز باشد، چرا که ممکن است منجر به خرابی نمونه یا دشواری در بازیابی فازهای مختلف شود.

برای مثال، اگر نمونه ادرار در تست ارلیخ سانتریفیوژ شود، ممکن است به منظور جداسازی مواد معلق یا رسوبات استفاده شود، که در این صورت دور و زمان معمول (مانند 3000 RPM برای 5 دقیقه) توصیه می‌شود. همیشه بهتر است پروتکل‌های آزمایشگاهی یا دستورالعمل‌های کیت را برای اطمینان از صحت عملیات دنبال کنید.