پاسخش به محدودیت فیزیکی و احتمال وقوع کراسینگ‌اور چندگانه در یک فاصله خاص برمی‌گردد.
بیایید دقیق‌تر بررسی کنیم:

فرض:
ژنوتیپ والدها:

کروموزوم اول: A – B – C

کروموزوم دوم (همولوگ): a – b – c

اگر بخوای همزمان بین دو نقطه (یعنی بین B–C و A–B) کراسینگ‌اور بشه، در واقع باید دو کراسینگ‌اور پشت‌سر هم اتفاق بیفته.

اما چرا همزمان دو کراس اتفاق نمی‌افته؟
کراسینگ‌اور فرآیندی تصادفی و ناحیه‌ایه:
احتمال اینکه در یک بخش کوچک از کروموزوم، دو کراس همزمان اتفاق بیفته، خیلی کمه. چون بعد از اولین کراس، پروتئین‌های دخیل مثل Spo11، Mlh1 و ساختار synaptonemal complex تمایل دارند که اجازه کراس دوم در همون ناحیه رو ندن.

در کراسینگ‌اور معمولاً فقط یک جابه‌جایی بین دو کروموزوم انجام می‌شه. اگر بخوای هم A–B و هم B–C کراس کنند، باید دو کراس مستقل، در یک فاصله نزدیک رخ بده. این حالت نادر ولی ممکنه و بهش می‌گن double crossover.

در double crossover، احتمال تولید Abc کمتر از بقیه گامت‌هاست چون ترکیب خاصیه که نیاز به دو نقطه شکست داره. بنابراین:

گامت Abc بسیار نادره

بیشتر گامت‌ها یا ABC، abc، یا حاصل از یک کراس منفرد هستن (مثلاً AbC یا aBc)

نتیجه
به‌صورت طبیعی، Abc تولید می‌شه ولی خیلی نادره و به شرطی که دو کراس همزمان بین A–B و B–C رخ بده. به همین دلیل در محاسبات ژنتیکی، همیشه احتمال double crossover رو کمتر در نظر می‌گیرند و Abc جزء گامت‌های غالب نیست.