شبکه آندوپلاسمی (ER) و دستگاه گلژی دو عضو مهم در سلول هستند که نقش‌های کلیدی در فرآیند اگزوسیتوز ایفا می‌کنند. اگزوسیتوز فرآیندی است که از طریق آن سلول‌ها مواد را به خارج از سلول ترشح می‌کنند. این فرآیند به ویژه برای ترشح پروتئین‌ها و لیپیدها اهمیت دارد. در ادامه نقش‌های هر یک از این اندامک‌ها توضیح داده شده است:

نقش شبکه آندوپلاسمی (ER)
سنتز پروتئین‌ها و لیپیدها:

شبکه آندوپلاسمی خشن (Rough ER) دارای ریبوزوم‌هایی است که پروتئین‌های ترشحی و غشایی را سنتز می‌کنند. این پروتئین‌ها به داخل لومِن ER وارد می‌شوند و تحت فرآیندهای بعدی مانند تاخوردگی و گلیکوزیلاسیون اولیه قرار می‌گیرند.
شبکه آندوپلاسمی صاف (Smooth ER) مسئول سنتز لیپیدها و استروئیدها است و همچنین نقش مهمی در متابولیسم کربوهیدرات‌ها و سم‌زدایی از مواد شیمیایی دارد.
تاخوردگی و اصلاح پروتئین‌ها:

پروتئین‌های سنتز شده در RER تحت فرآیندهای تاخوردگی قرار می‌گیرند تا ساختار سه‌بعدی نهایی خود را پیدا کنند. همچنین، برخی اصلاحات مانند افزودن گروه‌های قندی (گلیکوزیلاسیون) نیز در ER انجام می‌شود.
انتقال به دستگاه گلژی:

پروتئین‌ها و لیپیدهای ساخته شده در ER در وزیکول‌هایی بسته‌بندی شده و به سمت دستگاه گلژی انتقال می‌یابند.
نقش دستگاه گلژی
تکمیل فرآیند گلیکوزیلاسیون و اصلاحات نهایی:

پروتئین‌ها و لیپیدها پس از رسیدن به دستگاه گلژی تحت فرآیندهای نهایی مانند گلیکوزیلاسیون کامل، سولفاته شدن و فسفوریلاسیون قرار می‌گیرند.
بسته‌بندی و طبقه‌بندی:

دستگاه گلژی پروتئین‌ها و لیپیدها را بسته‌بندی کرده و به وزیکول‌های ترشحی تبدیل می‌کند. این وزیکول‌ها بسته به مقصد نهایی‌شان طبقه‌بندی می‌شوند.
تشکیل وزیکول‌های ترشحی:

وزیکول‌های ترشحی که حاوی مواد آماده برای ترشح هستند، از دستگاه گلژی جوانه می‌زنند و به سمت غشای پلاسمایی حرکت می‌کنند.
اگزوسیتوز
انتقال وزیکول‌ها به غشای پلاسمایی:

وزیکول‌های ترشحی که از دستگاه گلژی خارج شده‌اند، به سمت غشای پلاسمایی حرکت می‌کنند. این حرکت معمولاً توسط اسکلت سلولی و موتورهای پروتئینی مانند کینزین و داینین هدایت می‌شود.
اتصال وزیکول به غشای پلاسمایی:

وزیکول‌های ترشحی به غشای پلاسمایی متصل می‌شوند و از طریق فرآیندی به نام “فرآیند دوگانه (docking and priming)” آماده ادغام با غشا می‌شوند.
ادغام وزیکول و آزادسازی محتوا:

در نهایت، وزیکول‌ها با غشای پلاسمایی ادغام می‌شوند و محتوای خود را به خارج از سلول ترشح می‌کنند. این فرآیند به طور دقیق توسط پروتئین‌های SNARE و سایر مولکول‌های تنظیم‌کننده کنترل می‌شود.