چکیده پایان نامه های ژنتیک بیوتکنولوژی بیوانفورماتیک

بررسی بیان ژنهای mex X و mex Y مربوط به پمپ افلاکس تحت تاثیر نانو ذره نقره اصلاح ساختار سطحی شده در باکتری سودوموناس آئروژینوزا:

نویسنده: مرجان گودرزیان

آدرس مکاتبات: marmar.goodarzian92@gmail.com

چکیده
سودوموناس آئروژینوزا یک پاتوژن فرصت طلب و عامل ۱۰ تا ۱۵ درصداز عفونت‌های بیمارستانی می‌باشد. با توجه به مصرف بی رویه آنتی بیوتیک‌ها و باتوجه به مقاومت این باکتری در برابر داروهای ضد میکروبی مطالعات پیرامون شناسایی ترکیبات جدید ضد باکتریایی افزایش یافته است. طبق گزارشات دهه اخیر بخشی از حساسیت ضعیف دارویی این باکتری را مربوط به سیستم‌های پمپ افلکس از جمله mex XY-oprD می‌شود. سیستم mex XY در سودوموناس آئروژینوزا منحصر به فرد است زیرا این اپرون در معرض آنتی بیوتیک‌هایی که به بیرون پمپ می‌کند القا می‌شود. امروزه پمپ‌های افلاکس به عنوان یکی از مهم‌ترین مکانیسم‌های مقاومت آنتی بیوتیک‌ها در باکتری‌ها مطرح شده است. با توجه به گسترش نگران کننده مقاومت به عوامل ضد میکروبی کلاسیک، روش درمانی نوآورانه برای مبارزه با عوامل بیماریزای مقاوم به آنتی بیوتیک مانند نانو ذرات ضروری است. این مطالعه به منظور بررسی بیان ژن‌های mexX وmexY تحت تاثیر نانوذره نقره اصلاح ساختار سطحی شده انجام شده است.

بررسی بیان ژن های LasI و LasR مربوط به بیوفیلم تحت تاثیر نانوذره نقره اصلاح ساختار سطحی شده درباکتری سودوموناس آئروژینوزا

نویسنده: مینا پورمبارک مهنایی

آدرس مکاتبات: minapormobarak200.gmail.com

چکیده
مقدمه : باتوجه به گسترش نگران کننده مقاومت به عوامل ضد میکروبی کلاسیک به خصوص در مورد بیوفیلم ها، روش های نوین برای مبارزه با عوامل بیماری زا مقاوم به آنتی بیوتیک از جمله نانو ذرات بیان می شود. در این مطالعه اثر نانو ذرات نقره روی بیان ژن های LasR و LasI مربوط به پیو فیلم سودوموناس آئروژینوزا مورد بررسی قرار گرفته است روش کار: در مرحله اول نانوذرات نقره به روش سبز با استفاده از عصاره برگ اکالیپتوس سنتز شد. سپس با استفاده از گلوتاتیون اصلاح ساختار سطحی انجام گردید. در مرحله بعد ۵۰ نمونه ایزوله از نمونه های مختلف بالینی بیماران مراجعه کننده به بیمارستان سینا تهران جداسازی شد. ۲۴ سویه تولید کننده قوی بیوفیلم به منظور بررسی اثر نانوذرات نقره انتخاب گردید و MIC نانوذره بدست آمد، در نهایت اثر نانوذره نقره اصلاح شده با گلوتاتیون روی بیان ژن های LasR و LasI مربوط به بیوفیلم سودوموناس آئروژینوزا مورد بررسی قرا گرفت. نتایج: اثر نانو ذره نقره اصلاح شده با گلوتاتیون در غلظت MIC 2/1 باعث مهارکنندگی رشد باکتری در حدود ۴۳ درصد کاهش بیان ژن LasI با تفاوت معنی دار شده است. در قسمتMIC 2/1 باعث مهارکنندگی رشد باکتری در حدود ۴۳ درصد کاهش بیان LasR در بیو فیلم باکتری در حدود ۱۴ درصد شده است ( P 0 < 05/0 ) نتیجه گیری : این مطالعه پیشنهاد می کند که نانوذرات نقره می تواند کاندید مناسب برای مهار تشکیل بیوفیلم سودوموناس آئروژینوزا باشند و نانو ذرات نقره می تواند بیان ژن های LasI و LasRدر بیوفیلم سودوموناس آئروژینوزا را کاهش دهند. کلیدواژگان: نانوذرات نقره، اکالیپتوس، اصلاح ساختار، گلوتاتیون، بیوفیلم، LasR، LasI

Investigation of LasI and LasR Gene Expressions Related to Biofilms Under the Influence of Silver Nanoparticle Correction of Planar Structure of Pseudomonas Aeruginosa

چکیده
Background and objective: Due to the worrisome development of resistance to classical antimicrobial agents, especially in biofilms, new methods are proposed to combat antibiotic-resistant pathogens, including nanoparticles. In this study, the effect of silver nanoparticles on the expression of LasR and LasI genes associated with Pseudomonas anrogynous biofilm has been investigated. Materials and Methods: In the first step, silver nanoparticles were synthesized using Eucalyptus leaf extracts. The surface structure was then corrected using glutathione. In the next step, 50 isolates were isolated from different clinical samples of patients referring to Sina Hospital in Tehran. 24 strains of biofilm production were selected to evaluate the effect of silver nanoparticles. Finally, the effect of nanocrystalline nanoparticles was investigated. Finally, the effect of glutathione-modified nanoparticles on the expression of LasR and LasI genes from pseudomonas anhydrogenase biofilms was investigated. Findings: The effect of Nitrogen-modified nano-particle size corrected by glutathione at MIC concentration of 1/2 MAC resulted in a bacterial growth inhibition of 43% reduction of LasI gene expression, with a 1/2 MIC reduction in expression of LasR gene expression in bacterial biofilm in About 14 percent. (p <0.05) Conclusion: The study suggests that silver nanoparticles can be suitable candidates for inhibiting the formation of Pseudomonas anrogynous biofilms, and silver nano particles can reduce the expression of LasI and LasR genes in biofilms of Pseudomonas anrogynosa. Keyword(s): Silver Nanoparticles, Eucalyptus, Structure Correction, Glutathione, Konrom Sensing Biofilm, LasI, LasR

اثر کادمیوم بر بیان ژن Connexine37 در رده ی سلولی RAW264_7

نام نویسنده: مهشاد نظرپور

آدرس مکاتبات: Mahshad_nazarpoor@yahoo.com

چکیده
زمینه و هدف: کادمیوم یک فلز سمی بوده که از طریق استنشاق و یا همراه با مواد غذایی وارد بدن شده و سبب ایجاد مشکلات بسیاری در اندام های مختلف بدن می شود. یکی از بیماری هایی که می تواند تحت تاثیر کادمیوم ایجاد شود آترواسکلروز می باشد. کانکسین ۳۷ ژنی است که جهش یا تغییر بیان آن با بیماری های قلبی عروقی در ارتباط است. در این مطالعه تلاش شده است تا تاثیر غلظت های مختلف کادمیوم بر بیان کانکسین ۳۷در رده ی سلولی RAW264-7بررسی شود. مواد و روش ها: سلول های رده سلولی ماکروفاژ موشی RAW264-7 پس از کشت در محیط کشت RPMI غنی شده با FBS به مقدار ۱۰% (V/V) و نیز پنی سیلین و استرپتومایسین %۱، در معرض غلظتهای ۰۲۵,۰، ۰٫۰۵، ۰٫۱، ۰٫۲، ۰٫۴، ۰٫۸، ۱٫۸، ۳٫۱، ۶٫۳، ۱۲٫۵، ۲۵ و ۵۰ برحسب میلی مول کلرید کادمیوم قرار گرفته و بقای سلول ها پس از ۲۴ و ۴۸ ساعت با استفاده از روش MTT بررسی شد، بیان ژن کانکسین ۳۷ نیز پس از استخراج mRNA و ساخت cDNA، با استفاده از روش real-time PCR مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: غلظت IC50 در غلظت ۰٫۱ میلی مولار گروه تیمار ۴۸ ساعته به دست آمد. مقایسه منحنی تکثیر و ذوب بیان ژن connexin-37 نشان داد که میانگین دلتاها در Untreated به طور معناداری بیشتری از میانگین دلتاها در Treated است، بیان ژن connexin-37 در سلول های آلوده شده با کادمیوم نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری نشان داد (p.value<0.0001). نتیجه گیری: کادمیوم از طریق اثر بر میزان بیان ژن کانکسین ۳۷ می تواند سبب بروز بیماری آترواسکلروزیس شود کلیدواژگان: کادمیوم، کانکسین ۳۷، آترواسکلروز

 


بررسی میزان بیان ژن های KLF11، PCDH9 و TGFB2 در بیماران مبتلا به سرطان سلول های غیرکوچک ریه

نویسنده: محمد عبدالرضایی اناری

آدرس مکاتبات: mohammad28482@gmail.com

چکیده
با وجود پیشرفت در تشخیص و درمان، بیماری سرطان یکی از عوامل مهم مرگ و میر در دنیا است. سرطان ریه از اصلی ترین عوامل مرگ و میر ناشی از سرطان در جهان است که سالانه بیش از ۱۸ میلیون نفر در اثر این سرطان جان خود را از دست می دهند. یکی از دلایل شیوع بالای این بیماری بویژه در کشورهای کمتر توسعه یافته عدم وجود قوانین محدود کننده برای کشیدن سیگار می باشد. روش های مختلفی برای درمان سرطان ریه بکار گرفته می شوند که از جمله آن ها می توان به شیمی درمانی، پرتودرمانی و جراحی اشاره کرد. اما این روش ها نیز اکثر اوقات موفقیت آمیز نبوده و تنها اندکی موجب افزایش بهبود بیماران می شوند. انواع مختلف سرطان ریه شامل NSCLC و SCLC وجود دارد که شایع ترین نوع آن NSCLC می باشد. مطالعات متفاوتی حضور ژن های متعدد و موثر در نمونه های سرطان ریه را تایید کرده اند و برخی از آنها بر روی ژن های KLF11، PCDH9 و TGFB2 در سرطان ریه انجام شده است. KLF ها تنظیم کننده های رونویسی هستند که به طیف وسیعی از فرآیندهای سلولی کمک می کنند. ژن PCDH9 متعلق به خانواده پروتوکادهرین است و در چسبندگی سلولی دخالت دارد و TGFB2 چندین پروتئین و آبشارهای سیگنالینگ شامل پروتئین SMAD و آبشار MAPK را فعال می کند. در این مطالعه بیان این ۳ ژن مورد مطالعه قرار گرفت و به همین منظور ۳۰ نمونه بافت تو موری ریوی به همراه بافت نرمال مجاور تومور از بیمارستان دکتر مسیح دانشوری دریافت شده و مراحل استخراج RNA وسنتز cDNA روی نمونه ها انجام گرفت. سرانجام وضعیت بیان ژن ها توسط روش real-time PCR مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که این ژن ها در سرطان سلول های غیر کوچک ریه بیان معناداری از خود نشان نمی دهند. کلیدواژگان: میرطان سلول های غیر کوچک ریه، KLF11، PCDH9، TGFB2

بررسی میزان بیان ژن های beclin_1، ATG14 و UVRAG مرتبط با اتوفاژی در بیماران مبتلا به سرطان پستان

نویسنده: زهرا روشن

آدرس مکاتبات: zahraroshan1990@gmail.com

چکیده
سرطان پستان شایع ترین نوع سرطان مهاجم و دومین علت مرگ ناشی از سرطان در زنان است. یکی از عوامل موثر در ایجاد سرطان پستان اختلال در فرایندهای سلولی مثل اتوفاژی است. در واقع اتوفاژی یک فرایند تخریب لیزوزومی چند مرحله ای است که پروتئین هایی با عمر طولانی و ارگان های آسیب دیده را تخریب می کند. در این فرایند ژن های بسیاری از جمله Beclin-1، ATG14 و UVRAG درگیر هستند. هدف ما در این مطالعه، بررسی بیان ژن های Beclin-1، ATG14 و UVRAG مرتبط با اتوفاژی در سرطان پستان بود. مواد و روش ها: وضعیت بیان ژن های Beclin-1، ATG14 و UVRAG در ۳۰ بیمار مبتلا به سرطان پستان پس از استخراج RNA ژنومی و سنتز cDNA با استفاده از روش RT-PCR بررسی شد. بحث و نتایج: تغییر بیان معناداری در بیان ژن های Beclin-1، ATG14 و UVRAG میان نمونه های توموری در مقایسه با نمونه های نرمال در بیماران مبتلا به سرطان پستان مشاهده نشد (P>0.05). از آنجایی که اتوفاژی در سرطان های مختلف وابسته به محتویات سلول و مراحل سرطان، نقش سرکوبگر تومور یا آنکوژنی دارد، بنابراین برای تایید این ادعا نیاز به بررسی تعداد بیشتر نمونه سرطان پستان و همچنین بررسی سطح پروتئین های ژن های مذکور می باشد. کلیدواژگان: بیان ژن، Beclin-1، ATG14، UVRAG، RT-PCR، اتوفاژی، سرطان پستان

بررسى تغییرات بیان ژن هاى SGOL1 و SGOL1-AS1 در نمونه هاى بافت سرطان پستان

نویسنده:نگین نسیم

آدرس مکاتبات: Negin.nassim@yahoo.com

چکیده
سرطان پستان یکی از شایعترین سرطان‌ها در بین زنان محسوب می‌شود. مارکرهای توموری که در بافت سرطانی بیان می شوند نقش مهمی درتشخیص، پیش آگهی و پاسخ به درمان دارند. ژن SGOL1‌ در بافت های نرمال بیان می‌شود. بیان آن در انواعی از سرطان‌ها نیز گزارش شده است. lncRNA ها،RNA های غیر کدکننده بلندی هستند که در فرایند های زیستی مختلف در پیشرفت سرطان پستان نقش مهمی ایفا می‌کنند. ژن SGOL1‌-AS1 از دسته lncRNA است. در صورت بیان بالای این ژن‌ها در بافت توموری می توان از آنها به عنوان اهداف‌ مناسبی برای ارزیابی سرطان پستان استفاده کرد. مواد و روش‌ها: پس از اخذ تعداد۸۰ نمونه بافت، شامل۴۰ نمونه توموری و ۴۰ نمونه سالم از بانک تومور، استخراج RNA از آنها انجام گرفت. سپس از روی RNAهای استخراج شده cDNA ساخته شد و با روش Real Time PCR، بیان ژنهایSGO1 وSGO1-AS1 همراه با کنترل داخلیGAPDH مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه‌گیری: بیان ژن SGO1در نمونه‌های توموری نسبت به نمونه‌های نرمال۳٫۶ برابر افزایش داشت (Pvalue < 0.0001). علاوه بر این هیچ تفاوت آماری معنا داری در بیان ژن SGOL1-AS1 بین نمونه های سالم و توموری مشاهده نشد (Pvalue = 0.1113). بحث: از آنجایی که ژن SGO1 دارای بیان بالاتری در نمونه ی بافت توموری نسبت به نمونه ی بافت سالم بود، حائز اهمیت می‌باشد و شاید بتوان با بررسی های بیشتر این ژن را به عنوان کاندیدی جهت مارکرهای توموری مناسب برای اهداف تشخیصی یا درمانی سرطان پستان در نظر گرفت. کلیدواژگان: سرطان پستان، lncRNA، مارکرهای توموری

Author: Peyman Piri

Email Address :Peymanpiri@iCloud.com

The Association Study of Hygienic Behavior and Probiotic Treatment over Gene Expression Regulation (AmDOP3 and Gat-a) to Tolerate Varroa Infection in Apis Mellifera

 

چکیده
To biologically confront a wide variety of hazardous honeybee diseases, the interaction of hygienic behavior (HGB) and probiotic treatment (PT) was studied to analyse varroa mite Infection (VMI) tolerance. The hypothesized interaction was studied with comparing genes expression regulation in AmDOP3 and Gat-a. Then, two groups of 12 honey bee colony (HBC) were selected out of 150 HBC which had different HGB levels. These HBC were put under 3 different levels of PT using the randomized complete block design (RCBD) method. Then, the difference on the candidate gene expression in the head tissue of 840 bees from the surviving HBC, VMI percentage and the population density of honey bee colony (PDHC) was evaluated. The relative quantitative real-time PCR results revealed that under PT, Gat-a is down regulation of gene expression (DRGE) (P<0.05) and AmDOP3 was up regulation of gene expression in the HGB block (P<0.01). In the control group and non HGB block, Gat-a was overexpressed while the treated HBC and HGB block were relatively DRGE. Relative expression of AmDOP3 was DRGE as the PT level was increased. The target genes had a signifecant negative correlation with one another. The increment in the PT level, lead to a rise in the PDHC. The VMI percentage and PDHC had a significant negative correlation and VMI toleration is directly linked with PT. Over expression of Gat-a gene was only observed in the control HBC and the non HGB samples. PT has the ability to synthesize GABA in the digestive system, prevents Gat-a overexpresion and directs the biologic situation towards the ideal like HGB samples. So, the probiotic consumption works as an ameliorator of the neurotransmitter ‘s function that has a known place in HGB and also increases the VM toleration. Probiotics increase HGB by positively changing the molecular mechanism of the honeybees’ brain. It also increases varroa toleration in the HBC by physiological alterations. Improving HGB with the selection not only boosts VMI removal, but it also increases the genetic potential of VM toleration via bio-mechanisms that are victimized via VMI Keywords(s): honeybee; varroa mite control; hygienic behavior; probiotic; gene expression; dopamine; GABA

Role of insulin-like growth factor 2 (IGF-2) in memory impairment and hippocampal cell death following intracerebral hemorrhage in rats

Writer:Farzaneh Vafaee Bagheri

I

Abstract
ntroduction: The insulin-like growth factor 2 (IGF-2) is a growth factor and anti-inflammatory cytokine that plays a key role in memory consolidation. However, the role of this factor in acute brain damage is still not clear. Thus, the present study aimed to examine the variations in gene expression and distribution of the IGF-2 on different days following acute hippocampal damage and investigate the role of IGF-2 on memory impairment and cell death resulting from intracerebral hemorrhage (ICH). Materials and Methods: ICH was induced by injection of 100 μL of autologous blood into the left hippocampus of male Sprague-Dawley rats (weighing 220-250 g). Recombinant IGF-2 was injected inside the damaged hippocampus 30 min after the induction of ICH in ICH-IGF-2 group. Then, on postoperative days 1, 3, 7, and 14, behavioral tests such as neurological deficit score (NDS), locomotor activity, passive avoidance, and novel object recognition test (NOR) were performed. At the end of behavioral tests on the noted days, a sample of brain tissue was collected in an appropriate manner in order to perform histopathological and immunohistochemical examinations and real-time polymerase chain reaction method for check the IGF-2 gene expression. Results: Results revealed that NDS returns to the normal status from day 7 to 14. Moreover, no motor disorder was observed on the wire hanging test. Step-through latencies (STL) had a significant reduction, and time in dark compartment (TDC) had a significant increase in ICH groups compared to sham groups. The injection of recombinant IGF-2 led to significant changes in both these parameters. Recognition memory on Day 7 post-surgery showed a significant change compared to the ICH-3 group. In addition, compared to both sham and ICH-3 group, the ICH-14 group had a significant reduction. No significant difference was observed in discrimination ratio on the NOR test between the group treated with IGF-2 and the ICH-14 group. The stereological study indicated that the volume of hippocampus and number of neurons had a significant reduction in ICH groups compared to sham groups, and the infarct volume, number of non-neurons and dead-neurons had a significant increase; with the injection of IGF-2, a significant improvement was observed in stereological studies. Immunohistochemical data showed that the IGF-2 is increased in ICH groups, and IGF-2 injection has led to a significant reduction in this distribution. The expression of IGF-2 gene was increased in all groups compared to the controls, but no significant difference was seen between sham and ICH groups. Still, the injection of IGF-2 led to a significant decrease in gene expression. Conclusion: Based on the results of the present study, IGF-2 play a role in memory impairment and cell death in acute hippocampal damage following hemorrhagic stroke, and the dispersion and gene expression of the IGF-2 increased on different days following the damage. Moreover, the injection of IGF-2 can improve memory and alleviate the damage caused by the hemorrhagic stroke. Keywords: Intracerebral hemorrhage; Insulin-Like Growth Factor 2; Learning and Memory; Hippocampus; Rats

بررسی نقش فاکتور رشد شبه انسولین نوع دو  IGF-2 در اختلال حافظه و مرگ سلولی در هیپوکمپ به دنبال سکته هموراژیک در موش صحرایی

نویسنده:فرزانه وفایی باقری

آدرس مکاتبات:Farzanehvafaee@yahoo.com

چکیده
فاکتور رشد شبه انسولین نوع دو (IGF-2) یک فاکتوررشد و یک سایتوکاین ضدالتهابی است که نقش کلیدی در تثبیت حافظه ایفا می کند. با این حال، نقش این فاکتور در آسیب های حاد مغزی مشخص نیست. بدین منظور در این مطالعه هدف بررسی تغییرات بیان ژن و پراکندگی IGF-2 در روزهای مختلف بعد از آسیب حاد هیپوکمپ و بررسی نقش IGF-2 در اختلال حافظه و مرگ سلولی ناشی از سکته هموراژیک (Intracerebral hemorrhagic, ICH) می باشد. روش کار: در گروه های ICH با تزریق ۱۰۰ میکرولیتر از خون خود حیوان به داخل هیپوکمپ سمت چپ در رت های نر نژاد Sprague-Dawley (وزن ۲۲۰-۲۵ گرم) سکته هموراژیک ایجاد شد. Recombinant IGF-2 30 دقیقه بعد از ایجاد ICH به داخل هیپوکمپ آسیب دیده در یک گروه که چهارده روز زنده می ماند، تزریق گردید. درگروه های شم، جراحی انجام گردید ولی خون به داخل هیپوکمپ تزریق نگردید. سپس در روزهای اول، سوم، هفتم و چهاردهم بعد ازجراحی، تست های رفتاری از قبیل ارزیابی آسیب های نورولوژیکی، ارزیابی فعالیتی حرکتی، حافظه اجتنابی و تست شناسایی جسم جدید انجام شد. در پایان تستهای رفتاری در روزهای ذکر شده، به منظورانجام مطالعات هیستوپاتولوژی، ایمونوهیستوشیمی و بررسی بیان ژن IGF-2 به روش real-time polymerase chain reaction نمونه بافت مغز به روش مناسب برای هر تست جمع آوری گردید. نتایج: نتایج ما نشان می دهد که ارزیابی آسیب های نورولوژیکی از روز ۷ به حالت طبیعی برمی گردد و همچنین اختلال حرکتی در تست wire hanging دیده نشد. زمان تاخیر ورود به اتاق تاریک در گروه های ICH کاهش معنا داری و مدت زمان ماندن در اتاق تاریک افزایش معناداری در مقایسه با گروه های شم داشته است. تزریق recombinant IGF-2 باعث تغییر معناداری در هر دوی این پارامترها شد. حافظه تشخیصی در روز هفتم بعد از جراحی تغییر معناداری نسبت به گروه سکته روز سوم نشان داد ، علاوه بر این گروه سکته روز چهاردهم نسبت به هر دو گروه شم و سکته روز سوم کاهش معناداری داشته است. در میزان Discrimination ratio در تست شناسایی جسم جدید در گروه تحت درمان با IGF-2 تغییر معناداری با گروه سکته روز چهاردهم دیده نشد. مطالعات استریولوژی نشان می دهد که حجم هیپوکمپ و تعداد نورون ها در گروه های ICH نسبت به گروه های شم کاهش معنادارو حجم ناحیه آسیب دیده و تعداد سلوهای غیر نورونی و نورون های مرده افزایش معناداری داشته است و با تزریق IGF-2 بهبود معناداری در مطالعات استریولوژی دیده شد. داده های ایمنوهیستوشیمی نشان داد که پراکندگی IGF-2 در گروه های ICH افزایش یافته است و تزریق IGF-2 باعث کاهش معناداری در پراکندگی آن شده است. بیان ژن IGF-2 در تمامی گروه ها نسبت به گروه کنترل افزایش داشته اما تفاوت معناداری بین گروه های شم و ICH دیده نشد. با این حال تزریق IGF-2 باعث کاهش معنادار بیان ژن آن شد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، احتمالا IGF-2 در اختلال حافظه و مرگ سلولی در آسیب حاد هیپوکمپ بعد از سکته هموراژیک نقش دارد و پراکندگی و بیان ژن آن در روزهای مختلف بعد از آسیب افزایش پیدا می کند. علاوه بر این تزریق IGF-2 می تواند حافظه و آسیب ناشی از سکته هموراژیک را بهبود بخشد. کلیدواژگان:سکته هموراژیک، فاکتور رشد شبه انسولین نوع ۲، حافظه و یادگیری، هیپوکمپ، رت

مطالعه ی همراهی پلی‏مورفیسم‏های (rs8079034) (rs650287) ,  ژن NLRP1 بااستعداد ابتلا به بیماری بهجت

نویسنده: سینا پیرهادی

آدرس مکاتبات: sinaforgotten@gmail.com

چکیده
مقدمه: بیماری بهجت یک بیماری خودایمن و مزمن است که می‏تواند چندین سیستم بدن را درگیر کند. دلایل متنوعی برای بروز این بیماری شناخته شده است. پاتوژنز بیماری بهجت شامل عوامل متعدد ژنتیکی و محیطی می‏باشد، با این حال هنوز علت بیماری بهجت ناشناخته است. پلی‏مورفیسم‏ در ژن‏های مختلفی در بروز بیماری بهجت موثر می‏باشند که یکی از این ژن‏ها، ژن NLRP1 می‏باشد. در تحقیق حاضر به بررسی ارتباط ۲ پلی‏مورفیسم ژنNLRP1 در بیماران مبتلا به بیماری بهجت پرداخته شده است. روش کار: در این مطالعه ۲۰۰ نمونه ی بیماری بهجت به عنوان مورد، هم‏چنین ۲۰۰ نمونه ی سالم بدون هیچ سابقه‏ای از بیماری بهجت، به عنوان شاهد انتخاب شدند(۱۰۰ نمونه ی بیمار و ۱۰۰ نمونه ی کنترل برای هر پلی مورفیسم). DNA ژنومی هر فرد از لوکوسیت‏های خون محیطی استخراج شد. جهت بررسی پلی‏مورفیسم‏های rs8079034 و rs6502867 ژن NLRP1 از روشPCR-RFLP استفاده شد. آنزیم‏های محدودالاثر AciI و AccI به ترتیب برای هضم آنزیمی استفاده شدند. محصولات حاصل از هضم آنزیمی روی ژل آکریلامید ۱۲% برده شده، سپس قطعات حاصل از هضم بررسی شدند. آزمون مربع کای به منظور بررسی تفاوت بین فراوانی آللی و ژنوتیپی افراد بیمار و کنترل با استفاده از نرم افزار SPPS ver16 انجام شد. میزان خطر نسبی افراد با بیماری بهجت با استفاده از آزمون رگرسیون لجستیک بررسی گردید. نتیجه و بحث: آنالیزهای آماری تفاوت معناداری (P<0.05) بین فراوانی آللی جایگاهrs8079034 (52/2-96/55 ,CI95%=0 /069 ,odds Ratio=1 /0p=) در افراد بیمار و سالم در افزایش خطر ابتلا نشان نداد. تفاوت معنی داری بین فراوانی آللی جایگاه) rs6502867010/0 ,P<51/0,odds Ratio= 76/0-34/0CI95%=) افراد بیمار و کنترل مشاهده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که ارتباط معنی‏داری بین برخی پلی‏مورفیسم‏ها‏ی ژن NLRP1 و بیماری بهجت می‏تواند وجود داشته باشد و این امرمطالعات بیشتر در این زمینه را می‏طلبد. کلیدواژگان:بیماری بهجت، ژن NLRP1 و PCR-RFLP

میزان بیان Long noncoding RNAs در سرطان معده

نویسنده: فربد اسفندی

آدرس مکاتبات: farbod.esfandi@geniranlab.com

چکیده
Long noncoding RNAs یا lncRNAs در بیماری زایی سرطان های مختلف انسانی مانند سرطان معده دخالت دارند. در مطالعه پیش رو پنج lncRNA با نام های NEAT1، TUG1، PANDA، UCA1 و GHET1 جهت ارزیابی بیان آن ها در نمونه های سرطان معده در مقایسه با بافت بخش های مجاور غیر سرطانی (ANCTs) همان بیمار ها انتخاب شدند. برخی گزارشات قبلی ارتباط این lncRNAs را در سرطان معده نشان داده اند. با این حال، این پژوهش با هدف یافتن ارتباط lncRNA ها با اطلاعات بالینی بیماران و پتانسیل آن ها به عنوان بیومارکر های تشخیصی انجام شده است. ارتباطات معنی داری بین تومور اولیه و بیان نسبی کل lncRNA ها در نمونه های سرطانی در مقایسه با ANCT ها یافت شد. علاوه بر این، بیان نسبی GHET1 با شرایط گره های لنفی مرتبط بود. قدرت تشخیص GHET1 از سایر lncRNA ها بالاتر بود. ترکیب GHET1، TUG1، UCA1 و PANDA شاخص بودن و قدرت تشخیص را افزایش داد(AUC = ۰٫۸; P < ۰٫۰۰۰۱). مطالعه حاضر مشارکت lncRNA ها در بیماری زایی سرطان معده تأیید کرده و پتانسیل آن ها را به عنوان بیومارکر های تشخیصی نشان داده است. کلیدواژگان: سرطان معده ، long noncoding RNA

این مقاله به زبان انگلیسی در PubMed منتشر شده است…


بیان long non-coding RNAs یا (lncRNAs) در سلول های سرطانی غیر کوچک بافت ریه تنظیم نشده است

نویسنده: فربد اسفندی

آدرس مکاتبات: farbod.esfandi@geniranlab.com

چکیده
زمینه و هدف: سلول های سرطانی غیر کوچک ریه (NSCLC) به عنوان شایع ترین نوع سرطان های ریه هراه با مرگ و میر زیادی بوده است. محققان شایستگی مولکول های زیادی را به عنوان بیومارکرهایی جهت شناسایی زود هنگام این سرطان مورد بررسی قرار داده اند. Long non-coding RNAs یا (lncRNAs) به عنوان تنظیم کننده اصلی بیان در این زمینه نیز بررسی شده اند. ابزار و روش: در مطالعه پیش رو سطح بیان ژن های FAS-AS1، GAS5، PVT1، NEAT1، HOTAIRM1 و THRIL در ۳۲ نمونه NSCLC و نمونه های بافتی مجاور غیر سرطانی همان بیماران (ANCTs) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: ژن NEAT1 در بافت های NSCLC که از مردان گرفته شده در مقایسه با نمونه های ANCT به طور قابل توجهی افزایش بیش از حد بیان داشته است (بیان نسبی یا REx= 3.022، P= 0.019) اما در نمونه های زنان بدین شکل نبوده است (P=0.975). ژن FAS-AS1 به شکل قابل توجهی کاهش بیان در بافت های NSCLC گرفته شده از نمونه های مردان و زنان در مقایسه با ANCT نشان داد (به ترتیب REx=4.12- و ۳٫۱۴-، P=0.015 و ۰٫۰۳۳). ژن های TUG1، GAS5، THRIL و HOTAIRM1 نیز در نمونه های بافت توموری گرفته شده از مردان در مقایسه با نمونه های ANCT به شکل قابل توجهی کاهش بیان داشته اند. نتیجه گیری: اختلال تنظیمی مشاهده شده در lncRNA های بافت NSCLC در مقایسه با نمونه های ANCT، تأییدی بر مطالعات آتی در مقیاس بزرگتر خواهد بود که نشان دهنده نقش lncRNA ها به عنوان بیومارکر های سرطان می باشد. کلیدواژگان: FAS-AS1، GAS5، HOTAIRM1، NEAT1، NEAT1، NEAT1، PVT1، THRIL، TUG1، سرطان ریه

این مقاله به زبان انگلیسی در PubMed منتشر شده است…


کاهش بیان β-Secretase 1 و رشته طبیعی RNA آنتی سنس (Anti-Sense) آن در سرطان معده

نویسنده: فربد اسفندی

ایمیل: farbod.esfandi@geniranlab.com

چکیده
ژن β-secretase و یا BACE1 و همچنین رشته طبیعی RNA آنتی سنس (Anti-Sense) آن در ابتلا به بیماری های آلزایمری نقش دارد. همچنین نقش آن ها در آنژیوژنز (Neoangiogenesis) نشان دهنده احتمال دخالت در تومورزایی نیز می باشد. در مطالعه پیش رو رونویسی این ژن ها در ۳۰ نمونه بیمار سرطان معده و همچنین بافت مجاور غیر سرطانی (ANCTs)، جهت تسهیل تمییز تغییر بیان در دو گروه بافتی بیمار و غیر بیمار، مورد بررسی قرار گرفت. میزان بیان هر دو ژن با محل تومور اولیه مرتبط بود. هر دو ژن در بافت های توموری در مقایسه با ANCTs کاهش بیان چشمگیری داشتند. همبستگی معنی داری از سطح بیان بین این ژن ها در هر دو گروه نمونه ها بدست آمد. بر اساس آنالیز ROC سطح بیان BACE1 و BACE1-AS قدرت تشخیصی ۷۵ درصدی نشان می دهد. مطالعه حاضر توانسته مدارکی را جهت ارتباط BACE1 و BACE1-AS در تکامل سرطان معده ارائه داده و آن ها را به عنوان مارکر های تشخیصی پیشنهاد دهد. کلیدواژگان: سرطان معده، BACE1، BACE1-AS

این مقاله به زبان انگلیسی در PubMed منتشر شده است…


آنالیز بیان OIP5-AS1 در سلول های سرطانی غیر کوچک ریه

نویسنده: فربد اسفندی

ایمیل: farbod.esfandi@geniranlab.com

چکیده
زمینه و هدف: سرطان ریه به عنوان کشنده ترین سرطان بین مردان، محققان را وادار به یافتن بیومارکر های سرطان جهت تشخیص و پیش بینی زودهنگام این سرطان کرده است. میان بیومارکر های محتمل، گروهی از RNA های غیر ترجمه ای با سایز بالاتر از ۲۰۰ نوکلئوتید وجود دارد که long non-coding RNAs و یا lncRNAs نامیده می شوند. اهداف: در مطالعه پیش رو سطح بیان یک lncRNA با نام OIP5-AS1 در ۳۲ نمونه از سلول های سرطانی غیر کوچک ریه (NSCLC) در مقایسه با باقت همجوار غیرسرطانی (ANCTs) توسط real-time PCR سنجیده شد. نمونه ها مروبط به بیمارانی بود که در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ در بیمارستان لبافی نژاد پذیرش شده بودند. نتایج: در مجموع سطوح بیان OIP5-AS در بافت های توموری نسبت به نمونه های ANCT مربوط به مردان به شکل معنی داری کاهش یافته بود. با این حال هیچ ارتباطی بین بیان نسبی OIP5-AS1 و اطلاعات کلینیکی و پاتوبیولوژی بیماران و یا تاریخچه مصرف سیگار یافت نشد. سطوح بیان این lncRNA ارتباطی به سن بیماران نداشت. نتیجه گیری: این lncRNA احتمالا بتواند یک بیومارکر جدید از بیماران NSCLC ایرانی باشد. البته جهت تأیید نتایج این مطالعه، مطالعات بیشتر با نمونه های بیشتری در آینده نیاز است. علاوه بر این براساس وجود تفاوت در فاکتور های ریسک ابتلا به سرطان ریه در جمعیت های متفاوت، نیاز است تا مطالعات بر پایه جمعیت انجام شود تا بتوان با کشف نقش این lncRNA در بیماری زایی سرطان ها در هر منطقه، درمان های مناسب برای آن جمعیت را طراحی کرد. کلیدواژگان: سرطان ریه، OIP5-AS، lncRNA، long non-coding RNA

این مقاله به زبان انگلیسی در PubMed منتشر شده است…


آنالیز ترانسکریپتوم رده سلولی سرطان ریه(A549) به روش RNA-seq پس از ترانسفکشن با mir-126

نویسنده:سید میلاد هاشمی حفظ آباد

ایمیل:miladhashemi.email@gmail.com

چکیده
مقدمه. سرطان ریه از سرطان های شایع در دنیا می باشد که در صورت تشخیص به موقع، قابل درمان است. ۳ ژن TMEM45B ،ESRP1 و CEACAM6 ژن های مهم دخیل در تکثیر، متاستاز و تهاجم در بسیاری از سرطان ها می باشد و از عوامل نوظهور کنترل کننده مهم ژن های انکوژن می توان به microRNA ها اشاره کرد.ماننده: miR-126 مواد و روش ها. ابتدا سلول های ترانسداکت شده با لنتی ویروس حاوی mir126 و سلول های ترانسداکت نشده در محیط کشت RPMI-1640 کشت داده شدند. پس از استخراج RNA سلول های مورد نظر سنتز شده برای بررسی ترانسکریپتوم به روش RNASeq به شرکت BGI فرستاده شد. پس از آن بیان ژنهایی که هدف miR-126 بوده و بیشترین کاهش بیان را داشتند مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور سنتز cDNA بواسطه کیت RevertAid First Strand cDNA Synthesis انجام شد. در ادامه بیان ژن های مورد نظر نیز بوسیله تکنیک Real-Time PCR مورد اندازه گیری کمی قرار گرفت. نتایج. نتایج حاصل از توالی یابی RNA نشان داد که سطح بیان ژن های TMEM45B، ESRP1 و CEACAM6 به ترتیب ۳، ۴ و ۷ برابر به هنگام ترانسفکشن با mir-126 کاهش نشان دادند. سطح معناداری با مقیاس p Value نیز به ترتیب برابر با (p=0.9) ،(p=0.8) و (p=0.02) مشاهده شد که نشان دهنده کاهش معنادار بیان ژن CEACAM6 هنگام ترنسفکشن mir-126 می باشد. این کاهش بیان بوسیله آنالیزهای RT-PCR نیز تایید گشت. بحث و نتیجه گیری: mir126 با تاثیر بر ژن های کلیدی تاثیرگذار در تکثیر، متاستاز و تهاجم سرطان ریه شامل TMEM45B ،ESRP1 و CEACAM6 و البته برخی سرطان های دیگر، می تواند در کاهش بیان این ژن ها در کنترل پیشرفت سرطان موثر باشد و هدف درمانی مهم برای نسل های بعدی داروهای ضد سرطان می باشد.

کلیدواژگان: TMEM45B، ESRP1، CEACAM6، RNA-Sequencing A549, lung cancer


بررسی میزان بیان ژن های BADوBd XL بر روی هیپوکامپ موش صحرایی

نویسندگان:مریم شیروانی/فرنوش کاظمی/الهه جباری یار


بررسی اثر اسانس شوید بر اختلالات لیپیدی به واسطه ppAR در موش های هایپر لیپیدمیک

نویسنده: طیبه مرادخانی


هیدرو متانولی زیره بر بیان ژن PPAR در موش های هایپر لیپیدمیک

نویسنده: الهه بهرامی فرزان


تتاثیر نانوذره نقره بر بیان ژن های Ade A و Ade C انستوباکتر

نویسنده: ریحانه بهداد


بررسی پلی مورفیسم ژن های ABCG 5,8 و فاکتورهای بیوشیمیایی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو

نویسنده: سریر اعتمادی


بررسی همراهی چندشکلی های ژن های رسپتور D1-D3 با بیماری اسکیزوفرنی جمعیت ایرانی

نویسنده: سید مهدی بازاری


بررسی اثر پیوند سلول های مزانشیمی مشتق از مغز استخوان بررسی بیان ژن های GMT و DISC در مسیر پیام دهی wnt/B catenin در رت های مدل اسکیزوفرنی

نویسنده: بیتا فربه و شیوا موسوی


بررسی اثر ذرات اکسید اهن کوت شده با کاتیون بر بیان ژن LAS و RHL و تشکیل بیوفیلم در باکتری سودوموناس

نویسنده: پرستو زمانی مژده


بررسی میزان بیان lnc RNA های Hotair MALAT1 و PVL در نمونه خون بیماران مبتلا به سرطان ریه نوع سلول های غیر کوچک

نویسنده: شایسته حاجی سید صادقی


همراهی پلی مورفیسم های ۵-HYDROXYTRYPTAMINE(serotonin) 2A receptor با بیماری اسکیزوفرنی

نویسنده: امیرحسین پوراسد بالدرلو


بررسی میزان بیان ژن های TRAF6 ZBTB2 IRAK1 در نمونه های بافت توموری سرطان ریه

نویسنده:حسن تاسه زر


اثر عصاره هیدرو متانولی سوماک بر بیان گیرنده PPARدر رت های دیابتی

نویسنده: زهرا سادات خازنی


اثر نانوذرات نقره روی بیان ژن AdeIJK در سویه های اسنتوباکتر

نویسنده: ساجده عرب عامری


پلی مورفیسم ژن RORA در مبتلایان به سندرم بهجت

نویسنده: پریسا زارعی


بررسی ارتباط SNP با مقاومت انتی بیوتیکی در میان سویه های بالینی

نویسنده: مهسا اهرابی


بررسی بیان mir141-3p وmir146-b در نمونه بافت های توموری سرطان ریه

نویسنده: سعید محمدی حسین اباد


بررسی بیان mir204-5p و mir30d وmir20 a موثر بر اتوفاژی در سرطان سینه

نویسنده: نیلوفر نوربخش


بررسی میزان بیان mir-33A وmir-429 وmir200C موثر بر انتقال EMTدر سرطان سلول های غیر کوچک ریه

نویسنده: غزاله گلشن راد


بررسی بیان ژنهای ATG7 وatg4 bcl2 مرتبط با اتوفاژی در بیماران مبتلا به سرطان سینه

نویسنده: محمد امین ازادی سلمانیه


بررسی الگوی بیان ژن های FGFRL 1 وkmt 2d وigf2 در بیماران مبتلا به سرطان ریه

نویسنده: حسام قاسمی


بررسی الگوی متیلاسیون ژن های bcl2 و ATG-46 وatg7 مرتبط با اتوفاژی در بیماران مبتلا به سرطان پستان

نویسنده: محمدرضا بنای شاهانی


تاثیر نانوذره نقره بر بیان ژن های AdeF و AdeH در سویه های بالینی انستوباکتر

نویسنده: مریم رسول زاده


بررسی الگوی متیلاسیون ژن های lc3 و ATG-5 مرتبط با اتوفاژی در بیماران مبتلا به سرطان پستان

نویسنده: مجتبی محمد نژاد


بررسی الگوی متیلاسیون ژن های ATG5- و ATG-12 و lc3 مرتبط با اتوفاژی در بیماران مبتلا به سرطان پستان

نویسنده: نصرالدین مرادی


بررسی الگوی متیلاسیون ژن های bcl-2و uvrag مرتبط با اتوفاژی در بیماران مبتلا به سرطان پستان

نویسنده: سارا خاتمی


بررسی بیان ژن های bax وbcl2 وtfamوpgct در ناحیه استریاتوم متعاقب اسیب های حافظه ناشی از محرومیت از کل خواب در حضور و عدم حضور نوروئید

نویسنده: فرزانه مهدیان پور


مطالعه تاثیر فلاونوئیدی مایریسیتن بر روی بیان ژن و پروتئین b-cateninدر رده سلولی سرطانی ملانوما A375

نویسنده: فرشته عبدالملکی


بررسی بیان LNCRNA های HOTTIP وmeg3 در نمونه های سرم بیماران سرطان کولورکتال

نویسنده: سهیلا اصفهانی


بررسی بیان ژن های Rh1-I و Rh1-R مرتبط با بیوفیلم تحت تاثیر نانوذره نقره اصلاح ساختار سطحی شده در باکتری سودوموناس

نویسنده: روژین امیدوار


بررسی بیان ژن های ndvB و Crb B وCrb A در ایزوله های بالینی سودوموناس

نویسنده: مرضیه اریانا


بررسی اثر سایتوتوکسیکی سیس پلاتین بارگذاری شده بر نانوذره مغناطیسی اکسید اهن روی رده سلولی سرطان ریه a549 و بررسی بیان ژن های LPR و AcJ

نویسنده: فاطمه رحیم پور


بررسی اثر سایتوتوکسیکی سیس پلاتین بارگذاری شده بر نانوذره مغناطیسی اکسید اهن روی رده سلولی سرطان ریه a549 و بررسی بیان ژن های کاسپاز ۳ و ۹

نویسنده: فاطمه خراسانی


تاثیر دوزهای مختلف پرتوی گاما بر روی ژن های pet-A1 و pet-B1 در باکتری اسیدیتیوباسیلوس اس پی FJ2

نویسنده: هما سادات نقیب زاده


تاثیر نانو ذره اکسید اهن با پوشش کیتوزان بر بیان ژن های Cre-B و Cre-A در سویه های بالینی سودوموناس

نویسنده: الهه خاکی پور


بیان lncRNA های BACE1 و GHET1 با تکنیک Taqman بر روی نمونه های سرطان ریه

نویسنده: سید سجاد حسینی


بیان lncRNA های PANDA و UCA1 با تکنیک Taqman بر روی نمونه های سرطان ریه

نویسنده: امیر صادقی


بررسی تنوع شاخص های فرمولوژیک فیتوشیمیایی و مولکولی در اکوتیپ های مختلف با استفاده از مارکر SSR و rapd

نویسنده: نازنین رزازی


بررسی تغییرات بیان الگوی ژن های petC-1 و cycA1 در باکتری اسیدیتو باسیلوس فرئکسیدانس قبل و بعد از پرتو دهی گاما

نویسنده: مهدی قلی زاده


تاثیر یک دوره تمرین تناوبی بر بیان فاکتورهای چسبندگی سلول در تومور موش های مبتلا به سرطان پستان

نویسنده: فرانک صادقی پور وجدانی


بیان ژن های RAD51 و RAD52 در بیماران سرطان ریه

نویسنده: سیده سمانه مصطفوی


بیان ژن های TDRAG و HIST3H3 در بیماران سرطان ریه

نویسنده: فیروزه نعمتی


بیان ژن های HDAC1 و HDAC2 در بیماران سرطان ریه

نویسنده: ماندانا روئین تن


بررسی میزان بیان ژن های ATG101 وatg13 و ulk1 مرتبط با اتوفاژی در بیماران مبتلا به سرطان سینه

دنیا سعیدی ثابت


تعیین میزان بیان ژن های mir-155 و NFKB1 در سلول های ماکروفاژ انسانی کاندیدا البیکانس

نویسنده: حمید غفارنژاد مهربانی


بررسی میزان بیان ژن های CAR-10 و FOX-F2 در بیماران مبتلا به NSCLC

نویسنده: عاطفه شاه حسینی


مقایسه اثر ضد میکروبی نانوذرات زیرکونیوم و نانو کامپوزیت های مس و سلولز بر روی استاف اورئوس های مقاوم به متی سیلین (MRSA)

نویسنده: مرجان امینی


بررسی اثر فراکسیون فعال سم مار کبری ایرانی بر پروفایل متابولیت های انگل مالاریا در محیط کشت و مدل حیوانی به روش HNMR

نویسنده: فاطمه حاجی علیانی


بررسی اثر خوراکی دو سویه باکتری اسید لاکتیک پروبیوتیکی جداشده از کفیر بر عملکرد و رشد شاخص های ایمنی و مقاومت در برابر بیماری لاکتوکوکوزیس ماهی قزل الا

نویسنده: محسن علی


بررسی LNCRNA ها در ژن BDNF-AS وBACE-AS در بیماران مبتلا به سرطان ریه

نویسنده: مهسا لطفی


بررسی LNCRNA های CCAT2 وDISC2 در بیماران مبتلا به سرطان ریه

نویسنده: فاطمه ساعدوند


آنالیز وضعیت پروموتری ژن های TGFB2 وklf11 وpcdh9 درسرطان ریه غیر سلول کوچک


بررسی الگوی متیلاسیون ژن های FGFRL وkmt2d وigf2در بیماران مبتلا به NSCLC


بررسی الگوی متیلاسیون ژن های IRAK1 ZBTB2 TRAF6 در بیماران NSCLC


بررسی بیان mir181a وmir 30d در ژن PTEN در مبتلایان به سرطان سینه


راه اندازی بخش تعیین جنسیت پرندگان با روش های مبتنی بر PCR و الکتروفورز


بررسی بیان MEXA و MEXB مرتبط با پمپ افلاکس تحت تاثیر نانوذره اصلاح ساختار سطحی شده در باکتری سودوموناس


تخلیص دو نمونه پپتید SDS PAGE و رنگ امیزی نیترات نقره


بررسی بیان ژن های AdeB و AdeC مرتبط با پمپ افلاکس تحت تاثیر لیپوزوم ایمی پنم در سویه های بالینی انستوباکتر


بررسی اثر جهش ها در توالی پروموتراز طریق توالی لوسیفراز


بررسی اثر بندروزومال کوکوئین بر روی ژن های P53 و PRt و رتینوبلاست سلول Hela و E6,7 ویروس HIV


ردیابی و شناسایی مولکولی توسپو ویروس های موزائیک و زردی گیاه زینتی شمعدانی


نانو دارورسانی-اتوپساید برای درمان سرطان ریهگ


بررسی اثر درمانی غلظت های مختلف اوزن بر بیان ژن های دخیل در سرطان کولون در موش های مبتلا به سرطان کولون


بررسی میکروبی و ژنوتیپ سویه های استاف به همراه سنجش بیوفیلم و اثر انزیم پروتئاز و الفا امیلاز


بررسی لیست نانوذره زیست برروی رده سلولی Mcf-r و بیان ژن cad