مزایای گیاهان تراریخته: حال بیایید چند نمونه مثبت را با هم بررسی کنیم : در بنگلادش، بادمجان گیاهی مهم محسوب می شود که غالبا تمامی محصولاتشان توسط آفت از بین می رود و کشاورزان ناچار به استفاده گسترده از آفت کش ها هستند. این روش نه تنها از لحاظ مالی به صرفه نیست، بلکه باعث بروز بیماری های مختلف در کشاورزان نیز می شود. تولید نوعی بادمجان تراریخته در سال 2013 این روند را دچار تغییر کرد. همان پروتئین BT که برای حشره مضر و برای انسان بی ضرر بود، در بادمجان مهندسی شد. در نتیجه مصرف آفت کش ها بیش از 80% کاهش یافت، وضعیت سلامتی کشاورزان بهود پیدا کرد و درآمدشان نیز افزایش یافت. گاهی اوقات گیاهان تراریخته، تنها گزینه روی میز هستند. در دهه 90، صنعت پاپایا در هاوایی تحت حمله شدید ویروس Ring Spot قرار گرفت که تهدیدی جدی برا پاپایای هاوایی به شمار می آمد. راه حل مبارزه با این ویروس، مهندسی ژنتیک نوعی پاپایا بود که در برابر ویروس واکسینه شده بود. بدون انجام این عمل، صنعت پاپایای هاوایی از بین می رفت.
تمام این گفته ها تنها بخش کوچکی از کاربرد این تکنولوژی را نشان می دهند . 99% از محصولات تراریخته که اکنون مصرف می کنیم، یا آفت کش تولید می کنند و یا در برابرشان مقاوم هستند. در واقع کارهای بسیار بیشتری نیز می توان انجام داد: دانشمندان در حال کار بر روی محصولاتی هستند که باعث بهبود رژیم غذایی می شوند. یا گیاهانی که مواد مغذی بیشتر یا متفاوتی تولید می کنند، مانند میوه هایی با سطح آنتی اکسیدان بالاتر جهت مبارزه با بیماری ها، یا برنج تراریخته حاوی ویتامین های اضافه. در مقیاس بزرگ تر، دانشمندان در حال تلاش جهت مهندسی گیاهانی هستند که در برابر تغییرات آب و هوایی مقاوم هستند. گیاهانی که قادرند خود را با شرایط نامناسب و متغیر هوایی وقف دهند تا در نهایت نسبت به سیل و خشکسالی مقاوم باشند.
گیاهان تراریخته نه تنها تاثیرات حاصل از کشاورزی بر روی محیط زیست را کاهش می دهند، بلکه از آن نیز محافظت می کنند. دانشمندان در حال کار بر روی گیاهانی هستند که همچون میکروب ها قادرند تا نیتروژن را از هوا جذب کنند. نیتروژن یک ماده مغذی و کود شیمیایی رایج است، اما تجمع آن می تواند سبب آلودگی آب های زیر زمینی شده و همچنین باعث تسریع تغییرات آب و هوایی نیز گردد. گیاهانی که توانایی تامین نیتروژن خود را دارند، به شکل هم زمان هر دو مشکل را حل می کنند: یعنی مصرف بیش از حد کودهای شیمیایی در کشور های توسعه یافته و کمبود آن در کشورهای در حال توسعه. ما حتی می توانیم سایر گیاهان را همچون درخت شاه بلوط آمریکایی به گیرنده های کربن فوق موثر تبدیل کنیم تا باعث کاهش روند تغییرات آب و هوایی شویم یا حتی روند آن را معکوس کنیم. در واقع امروزه با ابزارهای موجود، محدودیت تخیلی بیش نیست.
روزانه پنج هزار تن غذا در دنیا مصرف می شود. بر اساس پیشبینی های سازمان ملل، تا سال 2050، انسان به میزان 70% به مواد غذایی بیشتری احتیاج پیدا خواهد کرد. ما می توانیم این میزان غذا را با از بین بردن جنگل های بیشتر جهت ساخت مزارع و مراتع و استفاده از آفت کش ها تامین کنیم، یا می توانیم راهی بیابیم تا با استفاده از روش های موثر تر مانند گیاهان تراریخته، در زمین هایی که در حال حاضر در دسترس داریم این نیاز غذایی را فراهم سازیم.
بهبود و تقویت متدهای کشاورزی، به جای گسترش آن، یعنی محصولات تراریخته می توانند به محصولات ارگانیک جدید تبدیل شوند.
به طور مختصر، گیاهان تراریخته نه تنها پتانسیل تغییر کشاورزی را دارند، بلکه می توانند تاثیرات ناشی از اعمال سهل انگارانه ما را نیز پوشش دهند.
گیاهان تراریخته می توانند قوی ترین سلاح ما برای حافظت از زیست کره باشند.

نظرات شما

avatar

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

  عضویت  
مطلع کردن