آشنایی با الکتروفورز

الکتروفورز

 

الکتروفورز به معنای حرکت ذرات درون یک محیط مخلخل تحت میدان الکتریکی می باشد. در الکتروفورز ذرات بر اساس بار و جرم مولکولی در محیط مخلخل چینش پیدا می کنند. این تکنیک در آزمایشگاه های زیست شناسی جهت جداسازی ماکرومولکول های DNA و پروتئین به کار گرفته می شود. یکی از مهم ترین نکات باردار بودن ذرات می باشد. عموما برای الکتروفورز DNA و پروتئین از ژل استفاده می شود. ژل به دلیل تخلخل خود می تواند اجازه عبور مولکول ها را از خلال خود داده و آن ها را براساس بار و اندازه از هم جدا کند. الکتروفورز در آزمایشگاه های زیست شناسی به دو شکل افقی و عمودی انجام می پذیرد. در افقی عموما از ژل آگارز و در الکتروفورز عمودی از ژل آکریل آمید استفاده می شود. در اثر ماهیت ژل آگارز و آکریل آمید نتایج حاکی از آن بوده که بهتر است برای آگارز از سیستم افقی و برای آکریل آمید از سیستم عمودی استفاده نمود.
بسته به شرایط می توان درصد ژل و درنتیجه قطر منافذ ژل را تغییر داده و الکتروفورز انجام داد. هرچقدر که قطر منافذ ژل کمتر باشد حرکت ماکرومولکول ها در ژل کمتر و سخت تر خواهد بود. تانک های الکتروفورز دو قطب دارند که یک قطب مثبت و قطب دیگر منفی می باشد. بسته به بار مولکولی که قرار است الکتروفورز شود، نمونه را در قطب هم بار آن قرار می دهیم. به عنوان مثال مولکول های DNA بار منفی داشته و در سمت قطب بار منفی لود می شود. پس از اتصال منبع تولید کننده میدان، مولکول های DNA از سمت قطب منفی به سمت قطب مثبت شروع به حرکت در طول ژل می کنند. یکی از قوانین پایه در الکتروفورز این است که مولکول هایی که از نظر اندازه کوچک تر هستند، بیشتر در ژل حرکت کرده و به سمت قطب مخالف بیشتر نزدیک می شوند. آزمایشگاه ژنیران با بهترین و با کیفیت ترین تجهیزات الکتروفورز در زمینه های مختلف زیست شناسی سلولی مولکولی به دانشجویان خدمات ارائه کرده و دوره های کارآموزی مرتبط برگزار می کند.